Aslan Karatsev

tennisser uit Rusland

Aslan Kazbekovitsj Karatsev (Russisch: Аслан Казбекович Карацев; Ossetisch: Хъæрæцаты Хъазыбеджы фырт Аслан, Hebreeuws: אסלן קזבקוביץ' קראצב) (Vladikavkaz, 4 september 1993) is een Russisch tennisser. Op de Australian Open van 2021 slaagde hij erin om als debutant en qualifier de halve finales van het enkelspeltoernooi te bereiken. Hij werd hiermee de vijfde speler die als qualifier de laatste vier van een grandslamtoernooi in het mannenenkelspel wist te bereiken.[1]

Aslan Karatsev
Aslan Karatsev
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Rusland Russische
Geboorteplaats Vlag van Rusland (1991–1993) Vladikavkaz
Geboortedatum 4 september 1993
Woonplaats Vlag van Rusland Moskou
Lengte 1,85 m
Gewicht 85 kg
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 1.711.295 US dollar
Coach Jahor Jatsyk
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 27–22
Titels 2
Hoogste positie 24e (14 juni 2021)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open halve finale (2021)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2021)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2021)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3e ronde (2021)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 9–9
Titels 1
Hoogste positie 201e (21 juni 2021)
Gemengd dubbelspel
Titels 0
Olympische Spelen Zilver Zilver (2021)
Grandslamresultaten
Vlag van Frankrijk Roland Garros finale (2021)
Laatst bijgewerkt op: 24 oktober 2021
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Karatsev heeft in zijn carrière 2 ATP-toernooien in het enkel- en 1 in het dubbelspel op zijn naam geschreven. Ook was hij onderdeel van het Russische team dat de ATP Cup 2021 won.

In 2021 won hij met zijn dubbelpartner Jelena Vesnina de zilveren medaille op de Olympische Spelen 2020.

JeugdBewerken

Aslan Karatsev werd op 4 september 1993 geboren in Vladikavkaz (Noord-Ossetië). Op 3-jarige leeftijd verhuisde hij met zijn ouders naar Israël.[2] In zijn tienerjaren keerde hij vanwege de tennisfaciliteiten weer terug naar Rusland met zijn vader.
Karatsev spreekt Russisch, Engels en Hebreeuws.[3] Naast een Russisch paspoort is Karatsev ook in het bezit van een Israëlisch paspoort.[4]

CarrièreBewerken

2013 tot 2016Bewerken

Karatsev maakte in 2013 zijn debuut op de ATP Tour als wildcardspeler op het ATP-toernooi van Sint-Petersburg. Hier verloor hij in de eerste ronde tegen zijn landgenoot Michail Joezjny. In 2014 deed hij mee aan het kwalificatietoernooi van Wimbledon, maar hij wist zich niet te plaatsen voor het hoofdtoernooi.

In maart 2015 won Karatsev in Kazan zijn eerste challengertoernooi. Op de zomeruniversiade van 2015 bereikte hij de finale van het enkelspeltoernooi. Hierin verloor hij van Chung Hyeon. Later dat jaar bereikte Karatsev de laatste kwalificatieronde van de US Open. Het was voor het eerst dat hij zo ver kwam in het kwalificatietoernooi van een Grand Slam, maar hij slaagde er niet in om het hoofdtoernooi te bereiken. In oktober plaatste hij zich voor het ATP-toernooi van Moskou, waar hij tegen Michai Joezjny zijn eerste wedstrijd op de ATP Tour wist te winnen. In de tweede ronde werd hij uitgeschakeld door Philipp Kohlschreiber.

In 2016 bereikte Karatsev tweemaal de finale van een challengertoernooi, waaronder weer dat van Kazan, maar hij verloor beide finales. Op Roland Garros kwam hij tot de laatste ronde van het kwalificatietoernooi, maar het lukte wederom niet om zijn debuut op een grandslamtoernooi te maken. Op 17 juli maakte hij zijn debuut in de Russische Davis Cup-ploeg. Omdat Rusland al zeker was van de overwinning tegen Nederland mocht Karatsev de plek van Andrej Roebljov innemen. Hij verloor deze dead rubber van Matwé Middelkoop.[5]

2017 tot 2019Bewerken

Van 2017 tot 2019 nam Karatsev aan geen enkel toernooi van de ATP Tour deel in het hoofdtoernooi. Op challengertoernooien kwam hij nergens verder dan de halve finales.

2020Bewerken

In januari 2020 bereikte Karatsev de finale van het challengertoernooi van Bangkok, waarin hij de beslissende derde set van Attila Balázs verloor in een tie-break. In augustus en september bereikte hij op drie achtereenvolgende challengertoernooien in Tsjechië de finale, waarvan hij er twee wist te winnen. Op Roland Garros kwam hij wederom tot de laatste kwalificatieronde, maar slaagde hij er niet in om die te winnen.

2021Bewerken

In januari kwalificeerde Karatsev zich voor het eerst voor een grandslamtoernooi: in de kwalificaties van de Australian Open won hij al zijn wedstrijden. In februari nam hij namens Rusland deel aan de ATP Cup. Samen met Andrej Roebljov, Daniil Medvedev en Jevgeni Donskoj won de Russische ploeg dit toernooi. Karatsev speelde hierin alleen wedstrijden in het dubbelspel, die overigens allemaal werden verloren.

Op het hoofdtoernooi van de Australian Open - dat na de ATP Cup werd gespeeld - baarde Karatsev opzien door als debutant en qualifier de halve finales te bereiken. In de eerste rondes rekende hij in drie sets af met Gianluca Mager en Jahor Herasimaw. Vervolgens versloeg hij ook achtste reekshoofd Diego Schwartzman zonder setverlies. De achtste finales tegen Félix Auger-Aliassime won hij in vijf sets, nadat de eerste twee sets door Auger-Aliassime werden gewonnen en in de kwartfinales versloeg Karatsev Grigor Dimitrov. In de halve finales werd hij uiteindelijk uitgeschakeld door titelverdediger Novak Djokovic. Karatsev was de eerste speler in het open tijdperk die bij zijn grandslamdebuut de halve finales bereikte.[6] Door zijn prestatie klom hij naar de 42e plaats op de wereldranglijst, zijn hoogste positie tot dan toe. Dit was een stijging van ruim zeventig plekken ten opzichte van zijn klassering voorafgaand aan de Australian Open.[7]

Bij het toernooi van Doha behaalde Karatsev zijn eerste toernooizege op de ATP Tour door samen met Roebljov het dubbelspel te winnen. Voor het enkelspeltoernooi kreeg Karatsev een wildcard, maar werd hij in de achtste finales uitgeschakeld door de als eerste geplaatste Dominic Thiem. Voor het toernooi van Dubai de daaropvolgende week ontving hij eveneens een wildcard. Op dit toernooi bereikte hij zijn eerste enkelspelfinale op de ATP Tour. Op weg naar de finale versloeg hij vier geplaatste spelers, waaronder Roebljov in de halve finale. Hiermee beëindigde hij Roebljovs reeks van 23 overwinningen op rij in ATP Tour 500-toernooien.[8] Een dag later behaalde hij zijn eerste titel in het enkelspel door in de finale met 6-3, 6-2 te winnen van de Zuid-Afrikaan Lloyd Harris.[9] Door die toernooizege steeg Karatsev naar de 27e plaats op de wereldranglijst, waardoor hij voor het eerst bij de beste dertig tennissers ter wereld stond.[10]

Tijdens het toernooi van Miami speelde Karatsev voor het eerst een toernooi op Masters 1000-niveau (de belangrijkste toernooien na de grandslams). Het was ook het eerste toernooi op de ATP Tour waarvoor hij rechtstreeks was toegelaten.[11] Karatsev was hier zeventiende reekshoofd en kreeg daardoor een bye in de eerste ronde. Na winst in de tweede ronde dolf hij een ronde later het onderspit tegen Sebastian Korda.

Het toernooi van Monte Carlo (eveneens Masters 1000-niveau) was Karatsevs eerste graveltoernooi op de ATP Tour. Hij verloor in de tweede ronde van de uiteindelijke winnaar Stéfanos Tsitsipás. Een week later speelde hij op het Servisch Open. Hier won hij in de halve finale van Djokovic in een duel van 3 uur en 25 minuten. Deze wedstrijd, die door meerdere bronnen als 'hoogstaand' werd omschreven, was op dat moment de langste wedstrijd van dat jaar op de ATP Tour.[12][13] In de finale greep Karatsev naast toernooiwinst, door in drie sets van Matteo Berrettini te verliezen. Het vervolg van het gravelseizoen verliep wisselvallig voor Karatsev. Op de toernooien van Madrid en van Rome werd hij in de achtste finale uitgeschakeld, maar wist hij wel te winnen van top-tien-speler Diego Schwartzman (in Madrid) en van de mondiale nummer twee Daniil Medvedev (in Rome). In Lyon verloor hij in de eerste ronde. Roland Garros was Karatsevs tweede grandslamtoernooi in zijn carrière. Hij had hier ook voor het eerst een geplaatste status op een major (24e reekshoofd). Na een zege op qualifier Jenson Brooksby verloor Karatsev in de tweede ronde van Philipp Kohlschreiber. Wel wist hij in het gemengddubbeltoernooi samen met zijn landgenote Jelena Vesnina de finale te bereiken. Hierin verloren ze na een supertiebreak van Desirae Krawczyk en Joe Salisbury. Na Roland Garros stond hij op de wereldranglijst op een nieuwe hoogste positie ooit (24e). Ook in het dubbelspel bereikte hij zijn beste klassering (plek 201).

PalmaresBewerken

EnkelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 20 maart 2021   ATP Dubai Hardcourt   Lloyd Harris 6-3, 6-2 Details
2. 24 oktober 2021   ATP Moskou Hardcourt (i)   Marin Čilić 6-2, 6-4 Details
Verloren finales
1. 25 april 2021   ATP Belgrado Gravel   Matteo Berrettini 1-6, 6-3, 6-7(0) Details
Gewonnen challengers
1. 22 maart 2015   Kazan Hardcourt   Konstantin Kravtsjoek 6-4, 4-6, 6-3
2. 30 augustus 2020   Praag Gravel   Tallon Griekspoor 6-4, 7-6(6)
3. 6 september 2020   Ostrava Gravel   Oscar Otte 6-4, 6-2

DubbelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 12 maart 2021   ATP Doha Hardcourt   Andrej Roebljov   Marcus Daniell
  Philipp Oswald
7-5, 6-4 Details
Verloren finales herendubbel
1. 17 oktober 2021   ATP Indian Wells Hardcourt   Andrej Roebljov   John Peers
  Filip Polášek
3-6, 6-7(5) Details
Verloren finales gemengddubbel
1. 10 juni 2021   Roland Garros Gravel   Jelena Vesnina   Desirae Krawczyk
  Joe Salisbury
6-2, 4-6, [5-10] Details
2. 1 augustus 2021   Olympische Spelen Hardcourt   Jelena Vesnina   Anastasija Pavljoetsjenkova
  Andrej Roebljov
3-6, 7-6(5), [11-13] Details

Resultaten grote toernooienBewerken

EnkelspelBewerken

Toernooi 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
Grandslamtoernooien
Australian Open HF
Roland Garros 2R
Wimbledon g.t. 1R
US Open
ATP Masters 1000
Indian Wells g.t. g.t.
Miami g.t. 3R
Monte Carlo g.t. 2R
Madrid g.t. 3R
Rome 3R
Montreal/Toronto g.t.
Cincinnati
Shanghai g.t.
Parijs
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 2
Eindejaarsranking 218 195 235 621 485 289 112

GemengddubbelspelBewerken

Toernooi 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
Grandslamtoernooien
Australian Open
Roland Garros g.t. F
Wimbledon g.t.
US Open g.t.

TriviaBewerken

  • Karatsev wordt gecoacht door de Wit-Rus Jahor Jatsyk, die slechts een jaar ouder is dan hem.[14]

Externe linksBewerken

  Commons heeft mediabestanden in de categorie Aslan Karatsev.