Arnar Gunnlaugsson

voetballer uit IJsland

Arnar Bergmann Gunnlaugsson (Akranes, 6 maart 1973) is een IJslands voetbalcoach en voormalig voetballer die als aanvaller speelde. Ook zijn tweelingbroer Bjarki en hun tien jaar jongere broertje Garðar waren voetballer.

Arnar Gunnlaugsson
Arnar Gunnlaugsson (2007)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Arnar Bergmann Gunnlaugsson
Geboortedatum 6 maart 1973
Geboorteplaats Akranes, Vlag van IJsland IJsland
Lengte 185 cm
Positie Aanvaller
Jeugd
Vlag van IJsland ÍA
Senioren
Seizoen Club W (G)
1989–1992
1992–1995
1994–1995
1995
1995–1997
1997
1997–1999
1999–2002
2000
2002
2002–2003
2003–2005
2006
2007–2008
2008–2009
2009
2010
2011
Vlag van IJsland ÍA
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Duitsland 1. FC Nürnberg
Vlag van IJsland ÍA
Vlag van Frankrijk FC Sochaux
Vlag van IJsland ÍA
Vlag van Engeland Bolton Wanderers
Vlag van Engeland Leicester City
Vlag van Engeland Stoke City
Vlag van Engeland Stoke City
Vlag van Schotland Dundee United
Vlag van IJsland KR
Vlag van IJsland ÍA
Vlag van IJsland FH
Vlag van IJsland ÍA
Vlag van IJsland Valur
Vlag van IJsland Haukar
Vlag van IJsland Fram
38 (19)
9 (0)
28 (8)
7 (15)
25 (4)
2 (1)
42 (13)
30 (3)
13 (2)
9 (3)
6 (0)
34 (14)
15 (5)
24 (10)
14 (8)
4 (0)
18 (8)
14 (7)
Interlands
1993–2003 Vlag van IJsland IJsland 32 (3)
Getrainde teams
2006
2008–2009
2016–2017
2017–2018
2018–
Vlag van IJsland ÍA (a.i.)
Vlag van IJsland ÍA (a.i.)
Vlag van IJsland KR (assistent)
Vlag van IJsland Víkingur R. (assistent)
Vlag van IJsland Víkingur R.
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Arnar begon bij ÍA waar hij een veelscorende spits was. Na een stage werden Arnar en Bjarki in november 1992 door Feyenoord gecontracteerd.[1][2] Aanvankelijk kreeg Feyenoord geen werkvergunning voor de tweelingbroers en pas na een beroep bij de Hoge Raad waren ze vanaf januari 1993 speelgerechtigd.[3][4] Voor Feyenoord kwam Arnar maar sporadisch in actie; vier maal in het eerste halve seizoen en vijf maal in het seizoen 1994/95. Zijn broer kwam nooit in actie voor het eerste team. In het seizoen 1995/96 werden beiden verhuurd aan het Duitse 1. FC Nürnberg.[5] In de 2. Bundesliga kwamen beiden geregeld aan bod en Arnar werd clubtopscorer. De met financiële problemen kampende club nam de tweeling echter niet over. Bij Feyenoord was er voor beiden ook geen perspectief waardoor ze enkele maanden verhuurd werden aan hun oude club ÍA. In die periode scoorde Arnar 15 doelpunten in 7 wedstrijden. Per november 1995 ging de tweeling uit elkaar. Arnar ging naar het Franse FC Sochaux-Montbéliard[6][7] terwijl Bjarki werd over gedaan aan het Duitse SV Waldhof Mannheim. In de Ligue 2 kwam hij in een kleine twee seizoenen tot 25 wedstrijden waarin hij vier doelpunten maakte. In juli 1997 speelde hij weer kort voor ÍA.

Arnar werd medio 1997 gecontracteerd door Bolton Wanderers dat in de Premier League speelde. Daar kwam hij aanvankelijk niet veel aan bod, maar na de degradatie had hij een sterk tweede seizoen met 13 doelpunten in 27 wedstrijden in de First Division. Hij viel echter uit de gratie bij trainer Colin Todd en werd voor zo'n 2 miljoen pond verkocht aan Leicester City dat uitkwam in de Premier League.[8][9] In de competitie kwam Arnar bij Leicester nauwelijks aan bod. Wel had hij een rol in de gewonnen Football League Cup 1999/00. Hij werd tweemaal verhuurd aan Stoke City in de Second Division waarmee hij de Football League Trophy 1999/00 won. Medio 2002 liep zijn contract af en na een stage vond Arnar in het Schotse Dundee United uit de Scottish Premier League een nieuwe club.[10] Dit werd echter geen succes[11] en in 2003 keerde hij terug naar IJsland bij KR. In de IJslandse competitie wist hij weer veelvuldig te scoren. In 2008 ging hij weer samen spelen met zijn tweelingbroer bij ÍA. Arnar besloot zijn loopbaan eind 2011 bij Fram.

InterlandloopbaanBewerken

Arnar doorliep alle IJslandse jeugdelftallen. Hij debuteerde in april 1993 voor het IJslands voetbalelftal in een vriendschappelijke wedstrijd tegen de Verenigde Staten. In april 2003 speelde hij zijn laatste interland in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Finland. Arnar speelde 32 interlands waarin hij 3 doelpunten maakte.

TrainersloopbaanBewerken

Bij ÍA begon Arnar ook zijn trainersloopbaan, in de jeugd en als assistent. Tweemaal fungeerde hij met zijn tweelingbroer ad-interim als hoofdcoach.[12] Hij was assistent bij KR en Víkingur Reykjavík. Bij Víkingur werd hij in 2018 aangesteld als hoofdtrainer. Met de club won hij in 2019 de beker en werd hij in 2021 landskampioen.

ErelijstBewerken

Als spelerBewerken

  ÍA
Úrvalsdeild: 1992, 1995
1. deild karla: 1991
  Feyenoord
Eredivisie: 1992/93
  Leicester City
Football League Cup 1999/00
  Stoke City
Football League Trophy 1999/00
  KR
IJslandse voetbalbeker: 2003
  FH
Úrvalsdeild: 2008
IJslandse voetbalbeker: 2007
Individueel
Topscorer Úrvalsdeild: 1992, 1995
Meest beloftevolle speler van de Úrvalsdeild: 1992

Als trainerBewerken

  Víkingur R.
Úrvalsdeild: 2021
IJslandse voetbalbeker: 2019

Externe linksBewerken

Feyenoord (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 1992–1993
Doelmannen: Van Dijk · De Goeij · Wapenaar
Verdedigers: Fraser · Van Gobbel · Heus · Metgod   · Nortan · Refos · Schol · De Wolf
Coach: Van Hanegem