Hoofdmenu openen

Alcides Ghiggia

voetballer uit Uruguay (1926-2015)

Alcides Edgardo Ghiggia (Montevideo, 22 december 1926Las Piedras, 16 juli 2015) was een Uruguayaans-Italiaans voetballer. Hij maakte het winnende doelpunt in de finale van het WK voetbal van 1950, waardoor Uruguay wereldkampioen werd ten koste van gastland Brazilië. Ghiggia werd in 1957 genaturaliseerd tot Italiaan, waarna hij ook voor Italië een aantal interlands speelde.

Alcides Ghiggia
Alcides Ghiggia 2006.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Alcides Edgardo Ghiggia
Bijnaam Ñato
Verdugo
Geboortedatum 22 december 1926
Geboorteplaats Vlag van Uruguay Montevideo, Uruguay
Lengte 169 cm
Positie Vleugelspeler
Clubinformatie
Huidige club Gestopt in 1967
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1945–1948
1948–1953
1953–1961
1961–1962
1962–1967
Totaal
Vlag van Uruguay Sud América
Vlag van Uruguay Peñarol
Vlag van Italië AS Roma
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Uruguay Danubio

169 (26)
201 (19)
4 0(0)
128 (12)
502 (57)
Interlands
1950–1952
1957–1959
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Italië Italië
12 0(4)
5 0(1)
Getrainde clubs
1980 Vlag van Uruguay Peñarol
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Na deze wereldtitel voor Uruguay speelde hij nog voor AS Roma en AC Milan, met een Italiaanse titel bij de laatste. Hij stopte in 1970, op 43-jarige leeftijd.

Inhoud

WK-finale 1950Bewerken

De laatste ronde van het WK in 1950 werd in een poule gespeeld. Er was dus niet een finale-wedstrijd. Maar de stand in de poule was zo, dat in deze laatste wedstrijd deze twee ploegen de titel mochten verdelen. Brazilië had genoeg aan een gelijkspel, Uruguay moest winnen. Zweden en Spanje werden respectievelijk derde en vierde.

Op 16 juli 1950 speelden ze in het Maracanã in Rio de Janeiro, voor ongeveer 200.000 toeschouwers. Brazilië was de kampioensfeesten alvast begonnen. Na de 6-0 op Zweden was dit vanzelfsprekend al bij voorbaat binnen.

Brazilië: Barbosa; Augusto, Juvenal; Bauer, Danilo, Bigode; Friaça, Zizinho, Ademir, Jair da Rosa Pinto, Chico.
Uruguay: Máspoli; M. Gonzalez, Tejera; Gambetta, O. Varela, R. Andrade; Gigghia, J Pérez, Míguez, Schiaffino.

Het scoreverloop:

1-0 46' Friaça
1-1 58' Schiaffino. De gelijkmaker, maar nog goed voor Brazilië. Het werd wel minder feestelijk in het stadion.
1-2 79' Ghiggia. Het werd doodstil.
Dit zou de eindstand worden. Brazilië was verslagen. Uruguay werd wereldkampioen.

De wedstrijd heet voortaan: Maracanazo. Vanaf nu werd alles in Brazilië 'noodlottig' ('fatídico') genoemd:

Gigghia scoorde het noodlottige doelpunt op de noodlottige dag. Er is een zwart-wit filmpje van, dat voor de Brazilianen is wat de Zapruder-film is voor de moord op Kennedy. Compleet met het stofwolkje bij het schot. Als de bal naast de noodlottige doelpaal binnengerold is, zie je de keeper mistroostig opstaan. Later, bij een verbouwing van het stadion, krijgt de Braziliaanse doelman de noodlottige doelpalen cadeau, als foute grap.

CarrièreBewerken

  • In het seizoen 1957-1958 was Gigghia aanvoerder van AS Roma.

ErelijstBewerken

Als speler

Competitie
Aantal Jaren
  Peñarol
Primera División 2x 1949, 1951
  AS Roma
Jaarbeursstedenbeker 1x 1960/61
  AC Milan
Serie A 1x 1961/62
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
  Uruguay
Wereldkampioenschap voetbal 1x   1950

Individueel

  • FIFA World Cup All-Star Team: 1950
  • Golden Foot: 2006 (als een legende)
  • AS Roma Hall of Fame

CitatenBewerken

  • Alcides Ghiggia:
 

Slechts drie mensen hebben met één beweging het Maracanã stil gekregen: Frank Sinatra, Paus Johannes Paulus II en ik.

 
  • Nelson Rodrigues, Braziliaans schrijver en voetballiefhebber:
 

Elke plaats heeft zijn onherstelbare nationale ramp, zoiets als Hiroshima. Onze catastrofe, ons Hiroshima, was de nederlaag tegen Uruguay in 1950.

 
 

De maximumstraf volgens de wetten van Brazilië is 30 jaar, maar mijn gevangenschap duurde 50 jaar.

 
  • In 2000 komt Gigghia, dan 73 jaar oud, aan op een vliegveld van Brazilië. Zijn paspoort wordt gecontroleerd door een jonge vrouw van 24 jaar. Ze kijkt vreemd op, Gigghia vraag of er iets is. Ze zegt: "U bent toch niet ...". Dit is vijftig jaar later, en een vrouw die nog niet half zo oud is. Ze legt uit waarom ze zijn naam kent: "In Brazilië voelen we dit elke dag in ons hart".

Zie ookBewerken

Externe linksBewerken