Hoofdmenu openen

Alain Badiou

Frans filosoof
Alain Badiou

Alain Badiou (Rabat, 17 januari 1937) is een Franse filosoof.

Alain Badiou is geboren in de Marokkaanse hoofdstad Rabat. Hij studeerde wiskunde aan de École normale supérieure in Parijs en volgde ook college op de Sorbonne. Momenteel is hij hoogleraar filosofie aan dezelfde École normale supérieure en aan de European Graduate School in Saas-Fee, Zwitserland.

Al vanaf de jaren 60 is hij politiek actief bij linkse politieke partijen. Hij hield zich onder andere bezig met de dekolonisatie van Algerije en formuleerde een postmarxistische maatschappijkritiek. In 2009, had zijn essay l'hypothèse communiste tot drie internationale conferenties geleid onder de titel On the Idea of Communism, waarbij de relevantie van communisme vandaag en in de toekomst werd bediscussieerd, georganiseerd door onder andere Slavoj Zizek.[1][2][3] Een bekende leerling van hem is Quentin Meillassoux.

Badiou ontwikkelde zich in Frankrijk tot spraakmakend criticus van het postmodernisme, de filosofische stroming die iedere waarheidsaanspraak als relatief afwijst. Hij bestrijdt tevens de nadruk die er in integratiedebatten, ook door filosofen, wordt gelegd op het onoverkomelijke verschil tussen groepen van verschillende etnische herkomst en op de herleefde idee van een nationale identiteit. Dit leidde in het weekblad Le Nouvel Observateur vlak voor kerstmis 2009 tot een twistgesprek met de filosoof Alain Finkielkraut, waarin Badiou stelde dat de idee van een nationale identiteit in essentie een reactionair concept betreft. Alain Finkielkraut, gerenommeerd links criticus van de multiculturele samenleving, verwierp Badious kritiek als een ontkenning van zijn eigen wortels. Badiou, zelf atheïst, beschouwt de apostel Paulus als de grondvester van het universalistische denken. Aan het slot van zijn boek over Paulus zegt Badiou dat het universele niet de ontkenning inhoudt van het particuliere."Het gaat erom een non-conformisme te ondersteunen in verhouding tot wat ons steeds conformeert. Het denken wordt op de proef gesteld en enkel door het universele - in een ononderbroken arbeid, een inventief traject - van die beproeving bevrijd." In: Paulus. De fundering van het universalisme 2008, p. 188

BibliografieBewerken

  • 1969 - Le Concept de modèle
  • 1982 - Théorie du sujet
  • 1985 - Peut-on penser la politique?
  • 1988 - L'Être et l’Événement
  • 1989 - Manifeste pour la philosophie
  • 1990 - Le Nombre et les Nombres
  • 1992 - Conditions
  • 1993 - L’Éthique, essai sur la conscience du mal (De ethiek. Essay over het bewustzijn van het Kwaad, vert. Rokus Hofstede, Uitgeverij IJzer, 2005)
  • 1997 - Deleuze: la clameur de l'être (Deleuze : het geroep van het zijn, vert. Leon Otto de Vries, Kapellen/Kampen 2006)
  • 1997 - Saint Paul. La fondation de l’universalisme (Paulus. De fundering van het universalisme, vert. Dominiek Hoens & Jan De Wit, Uitgeverij Ten Have, 2008)
  • 1998 - Abrégé de métapolitique
  • 1998 - Court traité d’ontologie transitoire
  • 1998 - Petit manuel d’inesthétique
  • 2005 - Portées du mot 'juif' (Het woord ‘jood’, vert. Annette van der Elst, Ten Have, 2008)
  • 2005 - Le Siècle (De twintigste eeuw, vert. Frans de Haan, Kampen, 2006)
  • 2005 - (met Slavoj Žižek) Philosophie und Aktualität: ein Streitgespräch (Actuele filosofie: een dispuut, 2010)
  • 2006 - Logiques des mondes. L’Être et l’Événement, 2
  • 2008 - Petit panthéon portatif
  • 2009 - Second manifeste pour la philosophie (Tweede manifest voor de filosofie, vert. Frans de Haan, Kampen, 2010)
  • 2009 - L'Antiphilosophie de Wittgenstein
  • 2009 - Éloge de l'amour (Ode aan de liefde, vert. Ype de Boer & Robert Vinkesteijn, Amsterdam: Parrèsia, 2016)
  • 2010 - Le Fini et l'Infini
  • 2011 - La Relation énigmatique entre politique et philosophie

LiteratuurBewerken

  • Richard de Brabander, 'Alain Badiou', in: Bram Ieven et al. (red.), De nieuwe Franse filosofie : denkers en thema's voor de 21e eeuw, Amsterdam 2011, p. 59-73
  • Joost de Bloois en Ernst van den Hemel (red.), Alain Badiou: Inesthetiek: filosofie, kunst, politiek, 2012

Externe linkBewerken