Hoofdmenu openen

De AT&T Pebble Beach National Pro-Am is een golftoernooi in de Verenigde Staten en maakt deel uit van de Amerikaanse PGA Tour. Het toernooi vindt sinds 2010 op drie verschillende golfbanen plaats: de Pebble Beach Golf Links, de Monterey Peninsula Country Club en de Spyglass Hill Golf Course. Alle golfbanen bevinden zich in Pebble Beach, Californië.

AT&T Pebble Beach National Pro-Am
Golfbaan van de Pebble Beach Golf Links
Golfbaan van de Pebble Beach Golf Links
Plaats Vlag van Verenigde Staten Pebble Beach, Californië
Oprichting 1937
Golfbaan Pebble Beach Golf Links
Monterey Peninsula Country Club
Spyglass Hill Golf Course
Par 72 (PB), 70 (MP), 72 (SH)
Lengte 6233 m (PB), 6253 m (MP), 6271 m (SH)
Tour(s) Amerikaanse PGA Tour
Datum februari
Portaal  Portaalicoon   Golf

GeschiedenisBewerken

Het toernooi werd in 1937 opgericht door zanger en acteur Bing Crosby en bestond toen uit een ronde van achttien holes. Het was het eerste nationale Pro-Am kampioenschap en stond bekend als het Bing Crosby National Pro-Amateur en ook wel als de Crosby Clambake. Tot de Tweede Wereldoorlog werd het gespeeld op de Rancho Santa Fe Golf Club in Rancho Santa Fe, Californië. De eerste editie werd gewonnen door Sam Snead en was zo'n succes, dat de tweede editie al uit twee rondes van 18 holes bestond.

Na de oorlog werd het toernooi uitgebreid tot 54-holes en voortgezet in Pebble Beach en werd van tot 1966 op drie verschillende golfbanen gespeeld: de Pebble Beach Golf Links, de Cypress Point Club en de Monterey Peninsula Country Club. In 1958 won Billy Casper het toernooi, dat toen voor het eerst uit 72 holes bestond.

In 1967 werd Monterey Peninsula vervangen door Spyglass Hill Golf Course. In 1991 werd Cyprus Point van de lijst geschrapt omdat de club geen gekleurde spelers wilde toelaten. De derde baan werd toen de Poppy Hills Golf Course, maar dat was geen succes. De drainage was slecht, en Monterey Peninsula werd weer op de lijst gezet.

In 1977 overleed Bing Crosby op een golfbaan in Spanje. Negen jaar later werd AT&T de sponsor van het toernooi.

Het toernooi is altijd in februari. Hoewel men in Pebble Beach mooi weer verwacht, moest het toernooi zeven keer ingekort worden vanwege de vele regen (1952, 1974, 1981, 1986, 1998, 1999 en 2009). In 1996 werd zelfs het hele toernooi afgelast.

FormuleBewerken

Iedere professional speelt met een amateur. Ze spelen als team en de pro speelt ook voor een individuele score. Er wordt drie dagen op drie verschillende banen gespeeld. Na drie dagen is er een cut, waarna de beste 54 pro's en de beste 25 teams doorgaan, zij spelen de laatste ronde op de Pebble Beach Golf Club. De amateurs zijn vaak bekende Amerikanen zoals Bill Murray, Kevin Costner, Glenn Frey en Tom Brady.

De professionalsBewerken

De selectie van de professionals komt als volgt tot stand:

  • voormalige winnaars van het toernooi
  • voormalige winnaars van de vier Majors
  • 16 sponsoruitnodigingen

Daarna wordt het spelersveld aangevuld door de hoogste spelers van de Amerikaanse PGA Tour.

GolfbanenBewerken

Dit toernooi werd op verschillende golfbanen gespeeld; zie tabel:

Naam Jaren
Rancho Santa Fe Golf Club 1937-1942
Pebble Beach Golf Links 1947-heden
Cypress Point Club 1947-1998
Monterey Peninsula Country Club 1947-1966, 1977, 2010-heden
Spyglass Hill Golf Course 1967-heden
Poppy Hills Golf Course 1999-2009
Huidig

WinnaarsBewerken

Alle winnaars hebben de Amerikaanse nationaliteit, behalve Bruce Crampton (1965) en Brett Ogle (1993) uit Australië en Vijay Singh (2004) uit Fiji.

Jaar Winnaar Score 1ste prijs ($) Info
Bing Crosby Pro-Am
1937   Sam Snead 68 –4 500 1 ronde (18-holes)
1938   Sam Snead 139 –5 500 1ste editie met 2 ronden (36-holes)
1939   E.J. "Dutch" Harrison 138 0 500
1940   Ed Oliver 135 –9 500
1941   Sam Snead 136 –8 500
1942   Johnny Dawson (am) 133 –11 800
1943
Geen toernooi, wegens de Tweede Wereldoorlog
1944
1945
1946
1947   George Fazio
  Ed Furgol
213 / 2.000 1ste editie met 3 verschillende golfbanen
1948   Lloyd Mangrum 205 –10 2.000
1949   Ben Hogan 208 –8 2.000
1950   Jack Burke jr.
  Dave Douglas
  Smiley Quick
  Sam Snead
214 –2 2.000
1951   Byron Nelson 209 –7 2.000
1952   Jimmy Demaret 145 +1 2.000 Wegens slechte weer, 1 ronde ingekort
Bing Crosby National Pro-Am Golf Championship
1953   Lloyd Mangrum 204 –12 2.000
1954   E.J. "Dutch" Harrison 210 –6 2.000
1955   Cary Middlecoff 209 –7 2.500
1956   Cary Middlecoff 202 –14 2.500
1957   Jay Hebert 213 –3 2.500
1958   Billy Casper 277 –11 4.000 1ste editie met vier speelronden
Bing Crosby National Pro-Am
1959   Art Wall jr. 279 –9 4.000
1960   Ken Venturi 286 –2 4.000
1961   Bob Rosburg 282 –6 5.300
1962   Doug Ford po 286 –2 5.300
1963   Billy Casper 285 –3 5.300
1964   Tony Lema 284 –4 5.800
1965   Bruce Crampton 284 –4 7.500
1966   Don Massengale 283 –5 11.000
1967   Jack Nicklaus 284 –4 16.000
1968   Johnny Pott po 285 –3 16.000
1969   George Archer 283 –5 25.000
1970   Bert Yancey 278 –10 25.000
1971   Tom Shaw 278 –10 27.000
1972   Jack Nicklaus po 284 –4 28.000
1973   Jack Nicklaus po 282 –6 36.000
1974   Johnny Miller 208 –8 27.750 Wegens slechte weer, afgewerkt in 3 ronden
1975   Gene Littler 280 –8 37.000
1976   Ben Crenshaw 281 –7 37.000
1977   Tom Watson 273 –15 40.000
1978   Tom Watson po 280 –8 45.000
1979   Lon Hinkle po 284 –4 54.000
1980   George Burns 280 –8 54.000
1981   John Cook 209 –7 40.500 Wegens slechte weer, afgewerkt in 3 ronden
1982   Jim Simons 274 –14 54.000
1983   Tom Kite 276 –12 58.500
1984   Hale Irwin po 278 –10 72.000
1985   Mark O'Meara 283 –5 90.000
AT&T Pebble Beach National Pro-Am
1986   Fuzzy Zoeller 205 –11 108.000 Afgewerkt in 3 ronden
1987   Johnny Miller 278 –10 108.000
1988   Steve Jones po 280 –8 126.000
1989   Mark O'Meara 277 –11 180.000
1990   Mark O'Meara 281 –7 180.000
1991   Paul Azinger 274 –14 198.000
1992   Mark O'Meara po 275 –13 198.000
1993   Brett Ogle 276 –12 225.000
1994   Johnny Miller 281 –7 225.000
1995   Peter Jacobsen 271 –17 252.000
1996 Toernooi halverwege geannuleerd wegens slecht weer
1997   Mark O'Meara 268 –20 342.000
1998   Phil Mickelson 202 –14 450.000 Afgewerkt in 3 ronden
1999   Payne Stewart 206 –10 504.000 Afgewerkt in 3 ronden
2000   Tiger Woods 273 –15 720.000
2001   Davis Love III 272 –16 720.000
2002   Matt Gogel 274 –14 720.000
2003   Davis Love III 274 –14 900.000
2004   Vijay Singh 272 –16 954.000
2005   Phil Mickelson 269 –19 954.000
2006   Arron Oberholser 271 –17 972.000
2007   Phil Mickelson 268 –20 990.000
2008   Steve Lowery po 278 –10 1.080.000
2009   Dustin Johnson 201 –15 1.098.000 Afgewerkt in 3 ronden
2010   Dustin Johnson 270 –16 1.116.000
2011   D.A. Points 271 –15 1.134.000
2012   Phil Mickelson 269 –17 1.152.000
2013   Brandt Snedeker 267 –19 1.170.000
2014   Jimmy Walker 276 –11 1.188.000
2015   Brandt Snedeker 265 –22
Toernooirecord po = winnaar na play-off

Meervoudige winnaarsBewerken

Twaalf spelers hebben tot dusverre meer dan één keer dit toernooi gewonnen:

LiefdadigheidBewerken

De opbrengst van het toernooi gaat naar de Monterey Peninsula Foundation. Deze stichting verdeelt het geld over andere instellingen die onder meer investeren in gezondheid, scholing en jeugdprogramma's. Tot 2010 ging er ruim US$ 85.000.000 naar deze stichting.

Externe linksBewerken