Henri Karel Frederik van Teijn

Generaal-majoor H.K.F. van Teijn

Henri Karel Frederik van Teijn (Dussen, 28 februari 1839 - Utrecht, 24 juni 1892) was een Nederlands generaal, ridder en officier in de Militaire Willems-Orde en ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Loopbaan

Van Teijn volgde de Koninklijke Militaire Academie en werd in 1857 benoemd tot tweede-luitenant bij het achtste regiment infanterie; in 1859 volgde zijn overplaatsing bij het Indische leger en in 1860 zijn benoeming tot eerste luitenant, in 1868 zijn bevordering tot kapitein en in 1875 die tot majoor. In 1876 nam Van Teijn tijdens de tweede Atjeh-expeditie met het 8e Bataljon Infanterie deel aan de zeventigdaagse veldtocht onder leiding van generaal Pel. Hij blonk uit tijdens de verovering van Lambaroe en werd bij Koninklijk Besluit van 24 maart 1877, nr. 5 benoemd tot ridder in de Militaire Willems-Orde vierde klasse.

Op West-Java heerstte in 1880 de veepest, die grote verwoestingen aanrichtte onder de veestapels; om de ziekte te stuiten werden de besmette streken door cordons afgesloten en de bewaking van die cordons aan militairen, onder bevel van Van Teijn, opgedragen. Voor zijn verdiensten hier werd de dan al tot luitenant-kolonel gepromoveerde Van Teijn, in zijn functie als commandant van Palembang, beloond met het ridderschap in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Nog tot 1884 voerde Van Teijn het commando te Palembang; in augustus van dat jaar had men besloten tot het stelsel van de geconcentreerde linie te Atjeh en werd hij toegevoegd aan de civiele -en militaire gouverneur Demmeni. Na het onverwachtte overlijden van Demmeni, in december 1886, werd Van Teijn aangewezen als zijn opvolger; hij werd bevorderd tot kolonel en benoemd tot civiel -en militair gouverneur van Atjeh. In 1888 werd hij tot generaal-majoor bevorderd. Van Teijn werd bij Koninklijk Besluit van 30 augustus 1891 nummer 2 benoemd tot officier in de Militaire Willems-Orde en verkreeg datzelfde jaar verlof om naar Nederland terug te keren om zijn geschokte gezondheid te laten herstellen; gedurende dit verlof overleed hij in Utrecht.

Portaal KNIL